Aku pernah
ditanyakan soalan ini oleh seorang kawan. Kau tak takut neraka ke? Secara
jujurnya, aku masih kadangkala mempunyai kerisauan tentang neraka. Pernah satu
malam, ketakutan tu datang secara tiba-tiba, dan aku menghadapi kesukaran untuk
tidur.
Neraka
ialah sesuatu yang menakutkan. Al-Qur’an telah berjaya dengan cemerlangnya untuk
memastikan yang aku fahami, ingati dan hayati kenyataan itu. Cuba tengok kulit
tangan kau. Kulit ialah organ deria yang sangat menarik, yang mampu menerima
banyak deria, termasuk deria kepanasan. Sekarang bayangkan engkau ada kat
dalam neraka, dan kulit engkau dibakar sehingga hangus. Dalam klasifikasi
kecederaan kulit, bila kau sampai ke tahap third-degree burn, deria kulit kau
dah tak berfungsi. Tapi oleh sebab Al-Alim tahu macam mana kulit berfungsi, dia,
yang juga merupakan Ar-Rahman, akan mengembalikan kulit kau kepada keadaan
asalnya supaya engkau dapat menikmati azab neraka selama-lamanya (Qur’an, 4:56).
Ini salah satu contoh daripada banyak contoh kengerian neraka yang disebut di
dalam Al-Qur’an. Dan banyak lagi ayat-ayat pelengkap lain yang boleh didapati
di dalam himpunan hadith untuk membantu menghantui minda-minda kanak-kanak dan
juga orang dewasa.
Aku telah
jalani sebahagian besar daripada hidup dengan aku mempercayai neraka sebagai satu
hakikat. Hakikat yang telah disuap ke dalam pemikiran aku dan diulang-ulang sejak
kecil lagi. Bila fikir balik, aku tak ingat bila aku pernah tak tahu tentang
neraka. Benda-benda yang kau selalu ulang dari kecil, susah untuk dilupakan. Dia
sebati dengan kau, membentuk sebahagian daripada diri kau. Macam juzu’ ‘Amma lah.
Kalau kau tebuk (kata kerja yang digunakan dalam kalangan penghafal Qur’an,
lebih kurang sinonim dengan uji secara rawak) aku mana-mana surah dalam juzu’
‘Amma, kebarangkalian yang aku masih ingat lagi ayat-ayat kat dalam juzu’
tersebut adalah tinggi, walaupun dah lama dah aku tak ulangkaji.
Ya, aku
masih lagi cuak dengan neraka. Jadi? Neraka ialah satu fenomena yang
benar-benar wujud? Kalau kau senaraikan kriteria yang perlu dipenuhi bagi
melayakkan sesuatu itu untuk dipanggil sebagai sebuah fakta, ketakutan kepada
sesuatu itu bukan salah satu daripadanya. Untuk menunjukkan betapa tak masuk
akalnya logik ini, kita lihat satu kisah tahyul orang barat: Bogeyman. Bogeyman
ialah rekaan orang dewasa untuk menakutkan kanak-kanak supaya mereka
berkelakuan baik. Sesetengah kanak-kanak benar-benar takut dan percaya
kepada kewujudan bogeyman, seperti mana orang Islam takut dan percaya kepada
kewujudan neraka. Tapi kita tahu yang bogeyman ini hanyalah rekaan. Dan setakut
mana pun kanak-kanak di dunia ini terhadap bogeyman, ini takkan sedikit pun
mengubah kenyataan yang bogeyman itu tidak wujud.
Kesimpulannya,
walaupun aku masih kadangkala risau tentang neraka akibat kesan pendidikan yang
aku terima sejak kecil, ketakutan itu bukanlah penentu kepada kewujudan neraka.
